Aymatan’a

İlk başta her şey o kadar çok güzeldi ki,

Hayalinle yaşamak, seni umut etmek,

Zihnimin içinde nasıl istersem öyleydik .

Mutlu, beraber, ta ki ölüm gelinceye kadar, hiç ayrılmayacak olan iki insandık .

Şimdi her şey o kadar faklı ki sevdiğim,

Ben sensizliği bile düşünemezken, hayalini bile kurmak yasak oldu artık .

Hiç düşünmemiştim sensizliği …

Onu yaşamak zorunda kalıncaya dek,

Nede zormuş böyle bir duruma alışmak,

Seni düşünmemeye çalışmak, sensizliğe alışmak…

Artık elimde kalan tek şey zihnimdeki hayali anılar .

Ve hiç bitmeyen ve asla bitmeyecek olan umudum.

© Bu yazının her türlü telif hakkı yazarın kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir