KORKUNUN ANATOMİSİ

Kimlerden korkarız ?

İhanet ettiklerimizden mi ?

Kormak noksanlık mıdır ? Yok saymak mı ?

Koktuğumuzda neden terleriz ?

Gözlerimiz meşgul olduğu için mi ?

Korkma, saklanma.

Sakladıkça masanın altı kalabalıklaşıyor.

Boğuyor, boğdukça ipler çözülüyor.

Tutunduğumuz düğümler tek tek bizi terk ediyor, düşüyoruz.

Kurtuluşa.

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Yazıda 1 Yorum

  1. Arda Hezer Arda Hezer dedi ki:

    gayet güzel, tebrikler.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir